Δευτέρα, 12 Απριλίου 2021

Το ποίημα της Δευτέρας: "Κάθε πρωί" της Άννας Πετράκη



Κάθε πρωί

Πασχίζω για απόσταση ασφαλείας από τον διπλανό μου
να κλειστώ στον εαυτό μου
Ευτραφής κύριος, από απέναντι, τα πόδια μου ακουμπά
Ζητάει συγγνώμη
Του γνέφω "όλα καλά"

Παράθυρα φεύγουν με ταχύτητα...
Σχολεία σύριζα στις σιδηροτροχιές χτισμένα
Γέρνουμε λίγο στις στροφές
Γδαρμένοι πίνακες πέφτουν επάνω μας
Άδειες οι αίθουσες γεμάτες φαντάσματα
Το καλοκαίρι στις αυλές κάνει τόσο κρύο...

Οι μπασκέτες κοντανασαίνουν την εφηβεία που έρχεται
Κάθε κάρφωμα στο καλάθι καλός οιωνός
Μας βλέπουν να περνάμε τακτοποιημένοι,
τις ώρες αιχμής στοιβαγμένοι,
αυτεξούσιοι ενήλικες
που όσα πραγματικά λαχταράμε
τα εξοντώνουμε μέσα μας κάθε πρωί


Άννα Ε. Πετράκη
από τη συλλογή της Ανακύκλ


1 σχόλιο:

  1. Αντικατοπτρίζει υπέροχα τη μονοτονία της καθημερινότητας σε συνάρτηση με τα χαμένα μας όνειρα, ημών των αυτεξουσιων ενηλίκων...απλά υπέροχο στην απλότητα του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή