Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2020

Το ποίημα της Δευτέρας - "Ούτε ίχνος" της Μαρίας Παυλίδου
















ούτε ίχνος

Αυτή λοιπόν είναι
η παλιά μου συνοικία.
Νόμιζα πως βουλιάζει
μες στη λήθη
αλλά βρίσκω ξανά
το δρόμο για
τα πέτρινα,
η δυσωδία
απ’ τα βυρσοδεψεία
που δεν ξέχασα
με πάει
ίσα στη γειτονιά μου·
και οι φωνές του έγκλειστου
που σαν ανήμερα στοιχειά
με τάραζαν
ξεπήδησαν επάνω.

Και να τώρα
που φτάνω σπίτι
και ζούνε άλλοι
που ονειρεύονται άλλα
κι ούτε ίχνος από μένα.


Μαρία Παυλίδου
(αδημοσίευτο)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου