Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2018

Aπό το "Milk and honey" της Rupi Kaur

Rupi Kaur. H 24χρονη Καναδή “instapoet”, που ήρθε από το πουθενά και πούλησε μεμιάς 1,4 εκατ. αντίτυπα  της παρθενικής συλλογής της Milk and Honey (USA: Andrews McMeel Publishing, 2015). Η συλλογή αποτέλεσε best-seller, σύμφωνα και με τη συναφή λίστα των New York Times.

“Instapoets” ονομάζονται όσοι γράφουν στίχους στο Instagram και, έχοντας αποκτήσει εκατομμύρια οπαδούς σε αυτό το μέσο, αλλά και σε άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπως το Instagram, γίνονται ευρύτατα γνωστοί.

Μπορεί να υπάρξουν διαφωνίες για το κατά πόσον οι στίχοι της Kaur συνιστούν αυθεντική ποίηση, σίγουρα όμως δεν θα υπάρξουν διαφωνίες για το ότι φαινόμενα σαν αυτό είναι χαρακτηριστικά της δικτυωμένης εποχής μας.



Α. Το τραύμα

(1)
πώς σου είναι τόσο εύκολο
να είσαι καλή με τους ανθρώπους με ρώτησε εκείνος

μέλι και γάλα έσταξε
απ’ τα χείλη μου καθώς απάντησα

επειδή οι άνθρωποι δεν ήταν
καλοί μαζί μου


(2)
κάθε φορά που
λες στην κόρη σου ότι
της φωνάζεις
από αγάπη
τη διδάσκεις να μπερδεύει
τον θυμό με την φροντίδα
πράγμα που φαίνεται καλή ιδέα
μέχρις ότου μεγαλώσει και
εμπιστευθεί άντρες που την πληγώνουν
επειδή μοιάζουν τόσο πολύ
σε σένα


- για πατεράδες με κόρες


(3)
η μητέρα σου
έχει τη συνήθεια
να δίνει περισσότερη αγάπη
απ’ όση μπορείς να κουβαλήσεις

ο πατέρας σου είναι απών

είσαι ένας πόλεμος
το σύνορο δύο χωρών
η παράπλευρη απώλεια
το παράδοξο που τους ενώνει
αλλά και τους χωρίζει


A. The hurting

(1)
how is it so easy for you
to be kind to people he asked

milk and honey dripped
from my lips as I answered

cause people have not
been kind to me


(2)
every time you
tell your daughter
you yell at her
out of love
you teach her to confuse
anger with kindness
which seems like a good idea
till she grows up to
trust men who hurt her
cause they look so much
like you


- to fathers with daughters


(3)
your mother
is in the habit of
offering more love
than you can carry

your father is absent

you are a war
the border between two countries
the collateral damage
the paradox that joins the two
but also splits them apart

*

Β. Η αγάπη

(4)
η αγάπη θα ‘ρθει
και όταν η αγάπη έρθει
η αγάπη θα σ’ αγκαλιάσει
η αγάπη θα φωνάξει το όνομά σου
κι εσύ θα λιώσεις
μερικές φορές όμως
η αγάπη θα σε πληγώσει μα
η αγάπη ποτέ δεν θα το κάνει εσκεμμένα
η αγάπη δεν θα παίξει παιχνίδια
γιατί η αγάπη ξέρει πως η ζωή
υπήρξε ήδη αρκετά σκληρή


(5)
πώς κάνεις
μια δασική πυρκαγιά σαν εμένα
τόσο απαλή που γίνομαι
τρεχούμενο νερό


(6)
τυλίγεις τα δάχτυλά σου
γύρω απ’ τα μαλλιά μου
και τραβάς
έτσι
φτιάχνεις
μουσική από εμένα

- προκαταρκτικά

B. The loving

(4)
love will come
and when love comes
love will hold you
love will call your name
and you will melt
sometimes though
love will hurt you but
love will never mean to
love will play no games
cause love knows life
has been hard on you already


(5)
how do you turn
a forest fire like me
so soft i turn
into running water


(6)
you wrap your fingers
around my hair
and pull
this
is how you make
music out of me


- foreplay


*

Γ. Ο χωρισμός

(7)
την επόμενη φορά
που θα πιεις τον καφέ σου σκέτο
θα γευτείς την πίκρα
που ένιωσες όταν εκείνος σε άφησε
θα σε κάνει να κλάψεις
μα ποτέ
δεν θα σταματήσεις να πίνεις
θα προτιμάς να έχεις
τα πιο σκοτεινά του σημεία
απ’ το να μην έχεις τίποτα



(8)
νόμισες πως ήμουν μια πρωτεύουσα
αρκετά μεγάλη για μια διήμερη εκδρομή
είμαι η πόλη που την περιβάλλει
αυτή που δεν έχεις ακουστά
αλλά πάντα περνάς μέσ’ απ’ αυτήν
δεν έχει φώτα νέον εδώ
δεν έχει ουρανοξύστες ή αγάλματα
όμως υπάρχει βροντή
γιατί κάνω τις γέφυρες να τρέμουν
δεν είμαι χοτ ντογκ απ' τον δρόμο είμαι σπιτική μαρμελάδα
αρκετά πηχτή για να κόψω το πιο γλυκό
πράγμα που θ’ αγγίξουν τα χείλη σου
δεν είμαι σειρήνα της αστυνομίας
είμαι το τριζοβόλημα στο τζάκι
θα μπορούσα να σε κάψω κι εσύ ακόμη
δεν θα έπαιρνες τα μάτια σου από πάνω μου
γιατί θα φαινόμουν τόσο όμορφη όταν θα το έκανα
θα κοκκίνιζες
δεν είμαι δωμάτιο ξενοδοχείου είμαι σπίτι
δεν είμαι το ουίσκι που θέλεις
είμαι το νερό που χρειάζεσαι
μην έρθεις εδώ με προσδοκίες
και μην προσπαθήσεις να με χρησιμοποιήσεις σαν ένα διάλειμμα



(9)
είμαι νερό

αρκετά απαλό
για να δώσω ζωή
αρκετά σκληρό
για να την πνίξω

C. The breaking

(7)
the next time you
have your coffee black
you’ll taste the bitter
state he left you in
it will make you weep
but you’ll never
stop drinking
you’d rather have the
darkest parts of him
than have nothing


(8)
did you think i was a city
big enough for a weekend getaway
i am the town surrounding it
the one you’ve never heard of
but always pass through
there are no neon lights here
no skyscrapers or statues
but there is thunder
for i make bridges tremble
i am not street meat i am homemade jam
thick enough to cut the sweetest
thing your lips will touch
i am not police sirens
i am the crackle of a fireplace
i’d burn you and you still
couldn’t take your eyes off me
cause i’d look so beautiful doing it
you’d blush
i am not a hotel room i am home
i am not the whiskey you want
i am the water you need
don’t come here with expectations
and try to make a vacation out of me


(9)
i am water

soft enough
to offer life
hard enough
to drown it away

*

Δ. Η ίαση

(10)
μου αρέσει ο τρόπος που οι ραγάδες
στους γοφούς μου μοιάζουν ανθρώπινες και
που είμαστε τόσο απαλές κι όμως
σκληρές και άγριες όπως της ζούγκλας
όταν χρειάζεται
το αγαπώ αυτό σ’ εμάς
πόσο ικανές είμαστε να σκεπτόμαστε
πόσο ατρόμητες να πληγωθούμε
και που φροντίζουμε τις πληγές μας με χάρη
απλά το να είμαι γυναίκα
το να με αποκαλώ
γυναίκα
με κάνει απόλυτα ολόκληρη
και πλήρη



(11)
οι πλάτες μας
λένε ιστορίες
που κανένα βιβλίο δεν έχει
τη ράχη να
βαστάξει



- έγχρωμες γυναίκες



(12)
για να βλέπεις την ομορφιά εδώ
δεν σημαίνει
πως υπάρχει ομορφιά σε μένα
σημαίνει ότι υπάρχει ομορφιά ριζωμένη
τόσο βαθιά μέσα σου
που δεν μπορείς παρά
να τη βλέπεις παντού


D. The healing

(10)
i like the way the stretch marks
on my thighs look human and
that we’re so soft yet
rough and jungle wild
when we need to be
i love that about us
how capable we are of feeling
how unafraid we are of breaking
and tend to our wounds with grace
just being a woman
calling myself
a woman
makes me utterly whole
and complete


(11)
our backs
tell stories
no books have
the spine to
carry


- women of colour


(12)
for you to see beauty here
does not mean
there is beauty in me
it means there is beauty rooted
so deep within you
you can’t help but
see it everywhere

Μετάφραση:
Χριστίνα Λιναρδάκη


Σημ. Οι μεταφράσεις πρωτοδημοσιεύθηκαν στο ένθετο της Δευτέρας 11.12.2017 του vakxikon.gr.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου