Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

"Παγανιστικές δοξασίες της θεσσαλικής επαρχίας" του Χρυσόστομου Τσαπραϊλή

Είναι κάτι βιβλία που δεν τα βρίσκεις εσύ. Σε βρίσκουν εκείνα. Σε ψάχνουν, γιατί ξέρουν πως είσαι λιγάκι ελαφροΐσκιωτος, γιατί η πραγματικότητα δεν είναι για σένα πανάκεια, γιατί πολύ θα ήθελες να είσαι δίπλα στο τζάκι με μια γιαγιά που θα ήταν και λιγάκι μάγισσα και να ακούς ιστορίες, όχι από αυτές με το καλλωπισμένο τέλος του Disney, αλλά από εκείνες που θα σε αφήσουν ξάγρυπνο να μετράς τις σκιές που καραδοκούν. Ιστορίες για αυτούς που, όταν πάνε βόλτα στο δάσος, δεν φορούν ποτέ κόκκινα ρούχα και εκλιπαρούν να δουν το ξωτικό που θα τους πείσει ότι το τρίγωνο κεντητό φυλακτό που τους φορέσανε στο φανελάκι, όταν ήταν μωρά ακόμα, έχει περισσότερη δύναμη από την ψυχρή επιστήμη. Και όχι, δεν είναι από αυτές που μπορεί να πεις στα παιδιά, παρά μόνο αν ξέρουν τι θα πει να βλέπεις πράγματα που οι άλλοι δεν βλέπουν.

Μυθοπλόκος και λεξιπλάστης, ο Χρυσόστομος Τσαπραϊλής μοιάζει να έχει φτιάξει μία συλλογή σύντομων ιστοριών από αυτές που διαβάζουμε στα βιβλία λαογραφίας. Όμως γρήγορα συνειδητοποιούμε ότι η ομοιότητα σταματά στον τίτλο. Οι ιστορίες στοιχειώνουν όνειρα και παραποιούν πραγματικότητες, τριγυρνούν σε μέρη καθημερινά και τα μεταλλάσσουν σε μέρη που τα βρίσκει κανείς στα παραμύθια του Άντερσεν, όχι τα γνωστά όμως, αλλά εκείνα τα σκοτεινά που δεν θες να τα διαβάζεις ποτέ βράδυ.

Η φρίκη και ο τρόμος είναι σύντροφοι σε κάθε βήμα, αλλά δεν σε κάνουν ούτε να φρίττεις ούτε να τρομάζεις. Σε κάνουν να θεωρείς απόλυτα φυσιολογική και δικαιολογημένη την εκεί παρουσία τους. Οι λέξεις μοιάζουν βγαλμένες από παλαιϊκά βιβλία και ξεχασμένες φράσεις που τις ακούγαμε μόνο από παππούδες και γιαγιάδες. Αυτούς που τους επισκεπτόμασταν σπανίως σε χωριά μακρινά, επειδή πιστεύαμε ότι εκεί θα βαριόμασταν συνεχώς. Τελικά διαπιστώναμε ότι η μαγεία τους ήταν τόσο ισχυρή, ώστε τίποτα εκεί δεν διατηρούσε για πολύ την τρισδιάστατη υπόστασή του ούτε τη σύνδεσή του με τον παρόντα χρόνο και όλα ήταν ένα ατέλειωτο παραμύθι συνδεδεμένο άρρηκτα με έναν άχρονο χώρο.

Στις ιστορίες του Τσαπραϊλή δεν χρειάζεται ντουλάπα ή άλλου είδους πύλη για να περάσεις στις άλλες διαστάσεις, χρειάζεται απλά το βλέμμα σου να πάψει να δέχεται τα πάντα ως δεδομένα. Και να είσαι ένας αποφασισμένος ταξιδιώτης που θα έχει αποδεχτεί τον κίνδυνο που συνοδεύει πάντα αυτού του τύπου τα βιβλία. Να αφήσεις εκεί ένα τμήμα του εαυτού σου, το οποίο μετά θα αναζητάς συνεχώς...

Μαρία Γενιτσαρίου


Σημ.: Οι Παγανιστικές δοξασίες της θεσσαλικής επαρχίας ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 2014 ως σελίδα στο Facebook, η οποία σύντομα έγινε εξαιρετικά δημοφιλής - ιδιαίτερα στους φίλους της λογοτεχνίας του φανταστικού. Η σελίδα συνεχίζει να εμπλουτίζεται με καινούρια διηγήματα μέχρι σήμερα.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου