Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

"Πάνω σε μια χορδή" του Χρήστου Τουμανίδη και "Τετρακτύς - Η τετραλογία του ταξιδευτή" του Κώστα Στεφανόπουλου

Σπανίως γράφω για δύο ποιητές σε μία ανάρτηση, ελλείψει όμως χρόνου, απουσία της Κρις Λιβανίου, η οποία έφυγε νωρίτερα για διακοπές, και καθώς πλησιάζει απειλητικά το τέλος σεζόν για το στίγμαΛόγου, αποφάσισα να το κάνω άλλη μια φορά. Ελπίζω να με συγχωρήσουν οι ποιητές και να το χαρούν οι αναγνώστες.

"Πάνω σε μια χορδή" του Χρήστου Τουμανίδη

Πιστός στην πολύ μικρή φόρμα ο Χρήστος Τουμανίδης, που θεωρείται κορυφαίος ειδικός του χαϊκού στην Ελλάδα, προτιμά να αποκαλεί τα ποιήματά του δεκαπεντασύλλαβα μονόστιχα. Στο Πάνω σε μια χορδή παρουσιάζει 63 τέτοια μονόστιχα, τα οποία συνοδεύονται από έξι σχέδια της Ευθυμίας Ζάχου. Ας σημειωθεί ωστόσο ότι τα μονόστιχα που συμπεριλαμβάνονται στη συγκεκριμένη συλλογή όντως έλκουν από την ελληνική παράδοση και κατά καιρούς θυμίζουν δημοτικά τραγούδια, κυρίως λόγω της θεματικής τους και της διαπραγμάτευσής της. Επομένως ορθώς επιμένει να αποκαλεί δεκαπεντασύλλαβα μονόστιχα τα συγκεκριμένα.

Σημαντικός είναι ο τρόπος παρουσίασης των μονόστιχων: σε κάθε σελίδα παρουσιάζονται δύο, τα οποία δρουν συμπληρωματικά, δηλαδή το ένα επηρεάζει την κατανόηση του άλλου, με αποτέλεσμα να εδραιώνεται ένας άτυπος διάλογος μεταξύ τους. Ένα παράδειγμα:

11: Η Φωτεινή μου, μες στο φως, ολοένα σκοτεινιάζει…
12: Ξημέρωμα στη Λιθαριά και βράδυ στην Αθήνα.


Ή

13: Πάνω στην πέτρα, ένα πουλί κατάργησε τον χρόνο.
14: Κάπου μακριά ο κεραυνός απόθεσε τ’ αυγά του.


Ερημιά, ελπίδα, ομορφιά, φως, ελευθερία είναι μερικά μόνο από τα θέματα στα οποία στάθηκε η ευαισθησία του Χρήστου Τουμανίδη σε αυτή την τρυφερή συλλογή, με την οποία καταφέρνει για άλλη μια φορά να συγκινήσει τον αναγνώστη.


"Τετρακτύς - Η τετραλογία του ταξιδευτή" του Κώστα Στεφανόπουλου

Με το τέταρτο βιβλίο «λόγος δ΄: ως επί πτερύγων αετού» κλείνει την τετραλογία του ταξιδευτή ο εκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού νέα σκέψη και γνωστός ποιητής Κώστας Στεφανόπουλος. Το ποιητικό ιδίωμα του κ. Στεφανόπουλου εντάσσεται υφολογικά σε παλαιότερη γενιά ποιητών, ωστόσο διατηρεί ατόφια την ποιότητά του, χωρίς να διαπραγματεύεται το περιεχόμενο.

Το ταξίδι είναι κεντρικό στην τετραλογία, είναι μια φιλοσοφία και ένας τρόπος ζωής που αντανακλά το μεγαλύτερο στοίχημα όλων: την αναζήτηση της αλήθειας, στην ύπαρξη της οποίας ο ποιητής πιστεύει ακράδαντα. Ο ταξιδευτής στην πορεία γίνεται αλχημιστής, δηλαδή παρατηρητής της πραγματικότητας, την οποία τέμνει στα συστατικά της για να τα μετουσιώσει στη συνέχεια, να τα μετασχηματίσει σε αυτό που έχει αξία: την επίγνωση. Την επίγνωση που με την έλευσή της φέρνει την τελείωση. Το κάνει αυτό με εφόδια την υπερβατικότητα, το χριστιανικό ήθος και την αρετή.

Από τους ψηλούς γκρεμούς από τους οποίους ατενίζουμε τη σημερινή πραγματικότητα στη ζωή και στην ποίηση, βλέπουμε το ποιητικό αποτέλεσμα της Τετρακτύος με ειλικρινή συμπάθεια.

Χριστίνα Λιναρδάκη

Ένα ποίημα από τη συλλογή:

Στου φεγγαριού τ’ ακρογιάλι

Απαλό μελτέμι φέρνει
Τους νυκτόβιους θορύβους
Που συντροφεύουν κι απόψε
Τ’ ανεκπλήρωτα όνειρα
Αυτών που αντιστέκονται.

Κι όμως, δεν είμαστε μόνοι·
Στο πέρασμα των αγγέλων,
Η μαγεία του έρωτα
Στιγμιαία, αιωρείται
Φωτίζοντας το σκοτάδι
Στους ναυαγούς των ονείρων.

Μια υπόσχεση καλπάζει
Στο ολόλευκο άλογο
Των παιδικών μας ονείρων,
Ο χρόνος αλλάζει τον κόσμο
Και χωρίς την εξουσία·
Κι αυτό, πιστώνεται στη ζωή.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου