Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Τρία ποιήματα της Ιβέτ Χολτ

Η καταγωγή της Yvette Holt έλκει από το έθνος Bidjara του Κουίνσλαντ, είναι δηλαδή μία εκ των αβορίγινων της Αυστραλίας, όμως η ίδια γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπρίσμπεϊν. Πρόκειται για πολυβραβευμένη ποιήτρια, πανεπιστημιακό και φεμινίστρια. Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός της είναι οι Αβορίγινες γυναίκες και η ιστορία των αυτοχθόνων της Αυστραλίας, θέματα τα οποία ερευνά και διδάσκει στο University of Queensland και το Australian Catholic University αντίστοιχα. Μεταξύ των βραβείων που έχει λάβει συγκαταλέγονται το Scanlon Prize, το Challis Kate Award 2010 και το Victorian Premier’s Literary Award for Indigenous Writing για τη συλλογή της Anonymous Premonition, από την οποία προέρχονται τα παρακάτω τρία ποιήματα.



Paper Trailing


There are piles and piles of paper
Awaiting my return
Stacked above coffee tables
And dining room chairs
Incomplete poems
Scrapbooks of notes
Expired diaries
Overdue bills
Unfulfilled shopping lists
And ageing love letters
Which I have failed to post

My daughter complains
About all these words
So I complain
About her complaints
I file away
Yesterday's newspapers
Apparently that's a great place to start
But these piles of words continue to grow
Cobwebbed procrastination
Like the forgotten garden bed
Wintering away
Beneath my conceding window.


Ιχνηλασία χαρτιού

Σωροί και σωροί χαρτιών
Περιμένουν την επιστροφή μου
Στοιβαγμένοι πάνω σε τραπεζάκια του σαλονιού
Και σε καρέκλες της τραπεζαρίας
Μισοτελειωμένα ποιήματα
Λευκώματα με χαρτάκια σημειώσεων
Ληγμένα ημερολόγια
Λογαριασμοί που δεν πληρώθηκαν εγκαίρως
Ανεκπλήρωτες λίστες με ψώνια
Και γερασμένες επιστολές αγάπης
Που δεν κατάφερα να ταχυδρομήσω

Η κόρη μου παραπονιέται
Για όλες αυτές τις λέξεις
Έτσι κι εγώ παραπονιέμαι
Για τα παράπονά της
Αρχειοθετώ
Τις χθεσινές εφημερίδες
Προφανώς είναι μια πολύ καλή αρχή
Όμως αυτοί οι σωροί από λέξεις εξακολουθούν να μεγαλώνουν
Αραχνιασμένη αναβλητικότητα
Σαν το ξεχασμένο παρτέρι του κήπου
Που το ρημάζει ο χειμώνας
Κάτω από το συγκαταβατικό μου παράθυρο

*

Words...

Words fall out of my pocket
Gratuitous sentences milling around the water cooler
There are moments when I am too embarrassed
  to pick them up
Stairwells and elevators are the regular black spots
They stick to my size 11 shoes like gum stretching for existence
Sometimes I think so hard for so long
And then nothing happens
I wonder why
I get comfortable on board the 423 en route to Marrickville
I'm the lady standing up in the back scratching her mind in
  public
Everybody leaves me alone
Conversing with whispers
The transit cops lean in on standby
Perhaps they would prefer I kept my mouth shut
I read out aloud the paid advertisement
Arching above the bus driver's five o' clock shadowy heart
In bold italic font it screams at the passengers

Don't be afraid to turn the page
My treadmill thoughts while consistent
Remain unfit for public consumpton
I sing like a bridled bird in a wired cage
Some words are like a precious ache
They kneel for no one


Λέξεις…

Οι λέξεις πέφτουν έξω από την τσέπη μου
Ανέξοδες προτάσεις αλέθονται γύρω από τον ψύκτη
Υπάρχουν φορές που ντρέπομαι πολύ
Να τις πιάσω
Σκάλες και ασανσέρ είναι τα συνηθισμένα μελανά σημεία
Κολλούν στα Νο 43 παπούτσια μου σαν τσίχλα που τεντώνεται για να υπάρξει
Μερικές φορές σκέφτομαι τόσο πολύ για τόσον καιρό
Και μετά δεν γίνεται τίποτα
Αναρωτιέμαι γιατί
Βολεύομαι στο λεωφορείο που πηγαίνει στο Μάρικβιλ
Είμαι η κυρία που στέκεται στο πίσω μέρος ξύνοντας τον νου της δημοσίως
Όλοι με αφήνουν στην ησυχία μου
Συζητούν ψιθυρίζοντας
Οι διερχόμενοι αστυνομικοί τελούν εν αναμονή
Θα προτιμούσαν ίσως να κράταγα το στόμα μου κλειστό
Διαβάζω δυνατά την πληρωμένη καταχώρηση
Σκύβοντας πάνω από το επιμελώς αξύριστο πρόσωπο του οδηγού
Με έντονα και πλάγια γράμματα ουρλιάζει στους επιβάτες
Μη φοβάστε να γυρίσετε σελίδα
Οι σκέψεις μου, κυλιόμενος τάπητας, αν και συνεχείς
Παραμένουν ακατάλληλες για δημόσια κατανάλωση
Τραγουδώ σαν εξημερωμένο πουλί σε κλουβί από σύρμα
Κάποιες λέξεις είναι σαν πολύτιμος πόνος
Δεν γονατίζουν μπροστά σε κανέναν

*

The afterbirth of rape

How is your world?
Your beautiful delicate eggshell

The grass outside slept overnight
Only the moonlight heard your tears

The afterbirth encircles your shadows
You fall and rise like the passing tide

Time seems to be going nowhere
Reflections come and go

All the tears and dreams
Are now placed in a safe inside you

You count the days starting from yesterday
Staying awake all night

Cutting up the pieces of a beautiful life
You bleed for your mother

Because her love was unconditional
You bleed for forgiveness

You bleed for every person
Who has walked in your shoes

Carrying the weight of reliving the past
But you were never to blame

Feeling lost all alone
Climbing in and out of high rise emotions

If only you could see
What I know to be true

That you are the most beautiful
song just waiting to sing

Surrounded be friends
Who care deeply for you


Το ύστερο1 του βιασμού

Πώς είναι ο κόσμος σου;
Το όμορφο εύθραυστο τσόφλι αυγού σου

Το γρασίδι έξω κοιμήθηκε στη διάρκεια της νύχτας
Μόνο το φεγγαρόφωτο άκουσε τα δάκρυά σου

Το ύστερο κυκλώνει τις σκιές σου
Πέφτεις και σηκώνεσαι σαν το εφήμερο κύμα

Ο χρόνος δεν φαίνεται να οδηγεί πουθενά
Οι σκέψεις πάνε κι έρχονται

Όλα τα δάκρυα και τα όνειρα
Είναι τώρα φυλαγμένα σε ένα χρηματοκιβώτιο μέσα σου

Μετράς τις μέρες ξεκινώντας από χθες
Μένοντας ξύπνια όλη νύχτα

Τεμαχίζοντας τα κομμάτια μιας όμορφης ζωής
Ματώνεις για τη μητέρα σου

Γιατί η αγάπη της δεν είχε όρους
Ματώνεις για συγχώρεση

Ματώνεις για κάθε άτομο
Που βρέθηκε στη θέση σου

Και φέρει το βάρος της αναβίωσης του παρελθόντος
Μα εσύ δεν έφταιξες ποτέ

Νιώθεις χαμένη τόσο μόνη
Σκαρφαλώνεις μέσα κι έξω από έντονα συναισθήματα

Αν μονάχα μπορούσες να δεις
Αυτό που ξέρω πως είναι αλήθεια

Ότι είσαι το πιο όμορφο τραγούδι
Που απλά περιμένει να τραγουδηθεί

Τριγυρισμένη από φίλους
Που νοιάζονται βαθιά για σένα


1. Στο πρωτότυπο the afterbirth, δηλαδή ο πλακούντας που αποβάλλεται μετά τον τοκετό.


Μετάφραση: Χριστίνα Λιναρδάκη

Σημ.: Οι μεταφράσεις πρωτοδημοσιεύθηκαν στο τεύχος αρ. 36 του ηλ. περιοδικού vakxikon.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου