Παρασκευή, 27 Μαΐου 2016

Μύθοι και λογοτεχνία



Στην πορεία της ανθρώπινης ιστορίας, η διάρκεια και η αντοχή των μύθων έχει αποδειχθεί πως είναι διαχρονική. Για την λογοτεχνία κάθε εποχής αποτελούν ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης την οποία τροφοδοτούν με δημιουργικό υλικό που απαρτίζουν μυθικά πρόσωπα με αρχετυπικούς χαρακτήρες.

Συγκοινωνούντα δοχεία ο μύθος με τη λογοτεχνία, συναντώνται και αναζητούν μαζί τη χρυσή τομή ανάμεσα στο φαντασιακό και την πραγματικότητα ή τη νοηματοδοτούν συμβολικά.

Συχνά την αφήνουν ελεύθερη να αιωρείται, να πλανιέται για να καλεί και να προσκαλεί τους ανθρώπους/θιασώτες να την υποψιαστούν, να την ανακαλύψουν ή και να την αφήσουν να παραμένει ένα μυστήριο, ένα μυστικό που να εξακολουθεί να γητεύει και να συνεπαίρνει ώστε να συνεχίζει να υπάρχει και να χάνεται η αρχή της δημιουργίας της στα βάθη των αιώνων.

Τα μυθικά πρόσωπα τοποθετημένα συχνά σε κάποιο βάθρο τιμητικό με υπερβατικές/μεταφυσικές δυνάμεις ή επιφορτισμένα με τα ανθρώπινα πάθη και τις αδυναμίες, πιο κοντινά, πιο οικεία στην ανθρώπινη ταλανισμένη ύπαρξη, αποτελούν πρόκληση για ποιητές και λογοτέχνες. 'Eτσι οι μύθοι και οι χαρακτήρες τους παρουσιάζονται άλλοτε με παραλλαγές του αρχικού τους πυρήνα, διαφοροποιημένοι, αποδομούνται ή ανατρέπονται, αποκαθηλώνονται ή μετασχηματίζονται ανάλογα με τις ανάγκες, τις αναζητήσεις της κάθε εποχής, πάντα όμως με την σημειολογική προβολή τους στη συλλογική μνήμη.

Η πολύπλευρη ερμηνεία, η πολυσημία των συμβολισμών τους, επιτρέπει στον ευφάνταστο ανθρώπινο νου την ελεύθερη είσοδο σε κάθε διερεύνηση και την εν μέρει αποκάλυψη ενός εσώτερου εαυτού αλλά και του κόσμου που τον περιβάλλει. Ενα προσωπείο της αλήθειας ή τέλος πάντων μιας κάποιας χαμένης αλήθειας μοιάζουν νάναι οι μύθοι.

Η προβολή τους αποτυπώνεται και αφήνει ένα ίχνος ικανό να το περιλάβουν και να συνεχίσουν οι επόμενοι/ες των γενιών που ακολουθούν, σε αυτόν τον αέναο ατελεύτητο (φαινομενικά ίσως και ουσιαστικά) μήτο που διαρκώς ξεδιπλώνεται.

Φανή Αθανασιάδου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου