Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2016

Ο Παναγιώτης Παναγάκης επιλέγει νέες μουσικές κυκλοφορίες (7)

Alone Together/ Carol Welsman/ Welcar Music

Είναι από τον Καναδά, είναι ξανθιά γύρω στα 50, τραγουδάει jazz, παίζει piano, και ΔΕΝ είναι η Diana Krall! Κύριες και κύριοι σας παρουσιάζω την Carol Welsman. Μια υπέροχη φωνή, με εξαιρετικό στυλ στο πιάνο, εντυπωσιακό scat (τεχνική φωνητικού αυτοσχεδιασμού στην οποία ο τραγουδιστής μιμείται ένα πνευστό όργανο), την οποία και εντόπισε το ραντάρ της στήλης στην απέραντη “θάλασσα” του YouTube. Ο καινούργιος της δίσκος έχει τον τίτλο “Alone Together” και η Welsman έχει συγκεντρώσει μερικούς θαυμάσιους και πολύ γνωστούς Aμερικανούς μουσικούς όπως ο τρομπετίστας Wallace Roney, o μπασίστας Rufus Reid και ο ντράμερ Lewis Nash. Ερμηνεύει και διασκευάζει jazz standards με ένα τρόπο που ενίοτε θυμίζει τη σπουδαία Krall, αν και νομίζω ότι η Welsman κατέχει περισσότερο την αρμονική και ρυθμική γλώσσα της σύγχρονης jazz. Ο τρόπος που συνοδεύει με το πιάνο της είναι διακριτικός αλλά ταυτόχρονα μεστός και υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο την υψηλή φωνητική της τεχνική αλλά και το θερμό μέταλλο της φωνής της. Μια άψογη παραγωγή από την οποία ξεχωρίζουν τα αγαπημένα (και πασίγνωστα) “My Ship” του Kurt Weill και “Alone Together” των Schwartz/Deitz.


Richard Wagner for Violin and Piano/ Schubert, Bartos/ Gramola

Ας το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή: ο Richard Wagner ουδέποτε έγραψε έργα για βιολί και πιάνο, όπως έγραψαν, για παράδειγμα, ο Beethoven, ο Mozart ή ο Brahms. Με τη μουσική δωματίου ο Γερμανός συνθέτης δεν ασχολήθηκε σχεδόν καθόλου, καθώς το καλλιτεχνικό του όραμα αναπτύχθηκε (με τον καλύτερο τρόπο!) μέσα από τις όπερές του, αυτά τα έργα σπάνιας πνευματικής και μουσικής παρακαταθήκης που όμοια τους δεν είχαν εμφανιστεί ποτέ στην καλλιτεχνική σκηνή του 19ου αιώνα. Ο ιδιοφυής Wagner κατάφερε να είναι ο μετά τον Beethoven συνθέτης που άλλαξε την πορεία της μουσικής και την οδήγησε στον 20ό αιώνα. Οι όπερες του παίζονται αδιαλλείπτως από την ημερομηνία που πρωτοπαρουσιάστηκαν και δικαίως θεωρούνται μέγιστα επιτεύγματα του ανθρώπινου πνεύματος. Προκειμένου να μπορούν να ακούγονται οι υπέροχες μελωδίες του και στο σαλόνι ενός σπιτιού του 19ου αιώνα (σας θυμίζω ότι δεν υπήχαν μέσα αναπαραγωγής!), η μουσική του Wagner διασκευάστηκε σχεδόν αμέσως για πιάνο και βιολί από πολύ καλούς συνθέτες της εποχής όπως ο Joachim Raff και ο Alexander Ritter. Εννοείται ότι τίποτα δεν συγκρίνεται με τις ανυπέρβλητης ομορφιάς αυθεντικές παρτιτούρες του Wagner, αλλά ακούγοντας τις υπέροχες μελωδίες από ένα πιάνο και ένα βιολί, απογυμνωμένες από τη μεγάλη ορχήστρα και τα φωνητικά, θαυμάζει κανείς τις μαγικές ικανότητες του συνθέτη. Ο κόσμος του Wagner είναι ανεξάντλητος και σας προτείνω να τον ανακαλύψετε όσο πιο γρήγορα μπορείτε.


Elgar & Walton, Cello Concertos/ Isserlis, Philarmonia Orchestra, Jarvi/ Hyperion

Τα δύο σημαντικότερα «αγγλικά» κοντσέρτα για τσέλο και ορχήστρα, ο καλύτερος τσελίστας της Βρετανίας και ένας από τους σημαντικότερους στον κόσμο, μια ορχήστρα πρώτης γραμμής και ένας πολύ καλός Εσθονός μαέστρος, είναι ικανοί λόγοι για να αγοράσει κανείς αυτό το δίσκο. Το έργο του Edward Elgar παρουσιάστηκε το 1919 και βέβαια έχει ταυτιστεί πλήρως με την άτυχη τσελίστρια Jacqueline du Pre και την κλασική της ηχογράφηση με τον μαέστρο John Barbirolli. Ενα μέτρο σύγκρισης που ο Isserlis με την ερμηνεία του σχεδόν το ξεπερνά: όμορφος ήχος, ισορροπημένος διάλογος με την ορχήστρα, ελεγχόμενος λυρισμός και έξοχη απόδοση των μελωδικών γραμμών. Με τα ίδια μουσικά «όπλα», ο τσελίστας αντιμετωπίζει με την ίδια σιγουριά και το δεύτερο κοντσέρτο, αυτό του Willam Walton. Το πρωτοπαρουσίασε ο διάσημος Greogor Piatigorsky το 1957 και θεωρείται από τα πλέον δημοφιλή κοντσέρτα του 20ού αιώνα. Μελωδικό, με υπέροχες αρμονικές γραμμές και την γνωστή ρυθμική ευρηματικότητα του Walton, το κοντσέρτο πολύ γρήγορα μπήκε στο βασικό ρεπερτόριο του 20ού αιώνα. Τον Isserlis συνοδεύει ο Paavo Jarvo ο οποίος διευθύνει και την έμπειρη Philarmonia Orchestra. Όπως θα περίμενε κανείς απο την εταιρεία Hyperion, η ηχογράφηση είναι εξαιρετική.  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου