Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

Ο Παναγιώτης Παναγάκης επιλέγει νέες μουσικές κυκλοφορίες

Joyce & Tony, Live at Wigmore Hall/Joyce DiDonato, Antonio Pappano /Erato

H συνταγή της επιτυχίας: μια από τις καλύτερες μεσοφώνους της εποχής μας η Αμερικανίδα Joyce Di Donato, ένας πασίγνωστος μαέστρος από τον χώρο της όπερας, διευθυντής στη Βασιλική Οπερα του Λονδίνου, ο Άγγλος με ιταλικές ρίζες Antonio (Tony για τους φίλους!) Pappano, ένας μαγικός χώρος συναυλιών (το Wigmore Hall του Λονδίνου) και ένα πρόγραμμα για φωνή και πιάνο που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων άριες και (πολύ γνωστά) τραγούδια των Haydn, Rossini, Kern, Rodgers, Berlin και Arlen. Μια ζωντανή εξαιρετική ηχογράφηση από τον Σεπτέμβριο του 2014 (νομίζεις ότι κάθεσαι στις πρώτες σειρές της αίθουσας!). Η DiDonato ερμηνεύει με μοναδική άνεση, μπρίο και σκέρτσο, ενώ ο έμπειρος Pappano τη συνοδεύει υποδειγματικά, θυμίζοντάς μας μεταξύ άλλων και το πόσο καλός - εκτός από μαέστρος - πιανίστας είναι. Στο τέλος της ακρόασης αυτού του διπλού cd θα χαμογελάτε όπως οι δυο μουσικοί στο εξώφυλλο!


Past Present/John Scofield /Impulse
 
Ο John Scofield εδώ και πολλά χρόνια ανήκει στους κορυφαίους κιθαρίστες της σύγχρονης jazz. Με κοφτό, στακάτο και ελαφρώς παραμορφωμένο ήχο, χρειάζεται να ακούσει κανείς λίγες μόνο νότες για να τον καταλάβει. Στη δισκογραφία του συναντάμε αναρίθμητες συνεργασίες με εκπληκτικούς μουσικούς, καθώς ο Scofield κινείται με άνεση από τη jazz στο R&B και στο Funk (οι ηχογραφήσεις του με το τρίο Medeski, Martin, Wood θεωρούνται κλασσικές)! Στο τελευταίο του album με τίτλο “Past Present” έχει δίπλα του τους κορυφαίους (τι άλλο!): τον Joe Lovano στο τενόρο σαξόφωνο, τον Larry Grenadier στο ακουστικό μπάσο και τον Bill Stewart στα drums. Πίσω από τις εννέα ολοκαινουργιες συνθέσεις κρύβεται η συγκινητική προσπάθεια του κιθαρίστα να ξεπεράσει τον πρόωρο θάνατο του 26χρονου γιου του το 2013. Σε αντίθεση με ό,τι θα περίμενε κανείς, οι συνθέσεις δεν είναι καθόλου μελαγχολικές αλλά αποπνέουν ηρεμία και θετική ενέργεια. Ακουστικός ήχος, εξαιρετική ηχογράφηση και υπέροχα σόλο από τους έμπειρους Scofield και Lovano, σίγουρα σε μια από τις καλύτερς ηχογραφήσεις του Scofiled τα τελευταία χρόνια!
 
Joseph Haydn, Symphonies Nos. 31, 70 & 101/Robin Ticciati, Scottish Chamber Orchstra /Linn Records

Συγκρατείστε το όνομα Robin Ticciati. Πρόκειται για έναν Βρετανό μουσικό που στα 32 του χρόνια θεωρείται από τους πλέον ανερχόμενους μαέστρους στον χώρο της κλασσικής μουσικής με περγαμηνές από μαέστρους όπως ο Colin Davis και ο Simon Rattle. Το 2014 μας παρουσίασε τις συμφωνίες του Robert Schumann με τους κριτικούς να αποθεωνουν τις ερμηνείες του. Έναν χρόνο μετά ο Ticciati με την καλύτερη (αυτή την εποχή) ορχήστρα της Σκωτίας, την Scottish Chamber Orchestra, μας παρουσιάζει τρεις συμφωνίες του Joseph Haydn οι οποίες έχουν κοινή τονικότητα (ρε μείζονα). Οχι μόνο πρωτότυπη ιδέα, αλλά και ουσιαστική: τα 3 έργα αντιστοιχούν σε διαφορετικές φάσεις από την εξαιρετικά γόνιμη σχέση του συνθέτη με αυτό το είδος (θεωρείτα ο πάτερας της συμφωνίας, έχοντας γράψει πάνω από 100). O νεαρός μαέστρος οδηγεί τη σύγχρονη ορχήστρα του με ακρίβεια σε ένα εντυπωσιακό και εξαιρετικά ζωντανό αποτέλεσμα, αξιοποιώντας τις πρακτικές στις οποίες μας έχουν συνηθίσει οι ορχήστρες με όργανα εποχής. Ο ήχος είναι απολύτως φυσικός και λαμπερός υπηρετώντας την πάντα ευφρόσυνη μουσική του Haydn.


Παναγιώτης Παναγάκης

2 σχόλια:

  1. Μαρία Γενιτσαρίου7 Νοεμβρίου 2015 - 2:37 μ.μ.

    Αντί σχολίου, θα κάνω αυτό που μου ήρθε πρώτο στο μυαλό μόλις διάβασα την ανάρτηση του Παναγιώτη. Θα προτείνω τα βιβλία που θα διάβαζα ακούγοντάς τους συγκεκριμένους δίσκους με μια σχεδόν μονολεκτική εξήγηση του συνδυασμού.

    Λοιπόν:
    Joyce & Tony, Live at Wigmore Hall/Joyce DiDonato, Antonio Pappano /Erato,
    "Οld Possums book of Practical Cats'' T.S. Eliot γιατί ταιριάζουν στην ευρηματικότητα και το παιγνιδιάρικο ύφος

    Past Present/John Scofield /Impulse
    Ηλιόπετρα, Οκτάβιο Πας γιατί η ποίηση του Πας μου φέρνει πάντα στο μυαλό τζαζ μουσική

    Joseph Haydn, Symphonies Nos. 31, 70 & 101/Robin Ticciati, Scottish Chamber Orchstra /Linn Records
    Ο θαμμένος γίγαντας του Ishiguro Kazuo γιατί ο ρυθμός, το ύφος και ο χρόνος του βιβλίου θυμίζουν πολύ τον συνθέτη...

    Μαρία Γενιτσαρίου


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ ωραία ιδέα Μαρία! Για να δω αν μπορώ να το κάνω κι εγώ με ποιητικές συλλογές που διάβασα πρόσφατα:

    Για τους Joyce&Tony,ποίηση της Anne Sexton μεταφρασμένη από τη Δήμητρα Σταυρίδου ("Ποιήματα", εκδ. Printa).

    Για τον John Scofield, το "Φοβ" της Στέλλας Βοσκαρίδου-Οικονόμου (εκδ. τεχνοδρόμιον)

    Για τον Haydn και τον Robin Ticciati, μμμ... τις "Ασκήσεις απωλείας" της Δέσποινας Δεμερτζή (εκδ. Μανδραγόρας)!

    ΑπάντησηΔιαγραφή