Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2013

H ποίηση των... "star" - Eddie Vedder


Όταν ο Eddie Vedder ξεκίνησε την πορεία του κανένας δεν περίμενε να πάρει αυτή την τροχιά. Πόσο μάλλον ο ίδιος.  

Με βαριά οικογενειακά τραύματα έφυγε νεαρός από το σπίτι του, βρίσκοντας εργασία σε ένα βενζινάδικο και ψάχνοντας μουσικούς για τη δημιουργία ενός συγκροτήματος. 

Η μοίρα το έφερε να έρθει σε επαφή με ένα συγκρότημα από το Seattle, που μόλις είχε χάσει τον τραγουδιστή του από υπερβολική δόση ηρωίνης. Ο Vedder τους έστειλε μία κασέτα με τρία τραγούδια που είχε γράψει. Το όνομα αυτής: «mammason».

Έτσι δημιουργήθηκαν οι Pearl Jam, ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα παγκοσμίως και σύμβολο της γενιάς του 1990, όπου συνετελέσθη μια σύγχρονη επανάσταση για το χάος προς το οποίο οδηγείται η κοινωνία, εκφραζόμενη μέσα από την οργή των νέων για τη συρρίκνωση των ευκαιριών έκφρασης και την εμπορευματοποίηση των πάντων. 

Ο Vedder έγινε πολύ γρήγορα το σύμβολο που πάνω του κρεμάστηκαν κυριολεκτικά εκατομμύρια νέοι, προσπαθώντας να βρουν διέξοδο για τις κατεστραμμένες τους οικογένειες αλλά και ένα τρόπο να κραυγάσουν την εναντίωσή τους σε ένα σύστημα που, πια, είχε κάνει δεύτερη φύση του την περιθωριοποίηση όσων ήταν ενάντια σε αυτό. 

Η ποίηση του Vedder πότε ανέβαινε σε ονειρικά τοπία και πότε κάτω χαμηλά, δίπλα στους δρόμους και στους σκουπιδοτενεκέδες. Θέλοντας ο ίδιος, πρώτα απ' όλα, να σωθεί από τους δικούς του δαίμονες, δημιούργησε ένα σύμπαν που πήγαινε ενάντια στο κατεστημένο αλλά και στην καταπίεση των προσωπικών ελευθεριών, την οποία ο Vedder έβρισκε ως αιτία για τη ραγδαία άνοδο των αυτοκτονιών στους νέους. 

Πότε με σκληρό ροκ, πότε με άναρθρες κραυγές, πότε με εξοντωτική απαλότητα και ηρεμία, η μουσική των Pearl Jam ήταν μια ποίηση της πόλης που επιθυμεί να σπάσει τα δεσμά της και οι στίχοι του Vedder μια ποίηση του σύγχρονου ανθρώπου που αναζητά την ελευθερία. 

Οι live συναυλίες τους έχουν μείνει στην ιστορία για την τρομερή τους ένταση και τις αυτοκτονικές τάσεις του Vedder να σκαρφαλώνει σε σκαλωσιές πολλά μέτρα ψηλά στον αέρα κατά τη διάρκεια των τραγουδιών.

Μετά από 20 χρόνια οι Pearl Jam παραμένουν μαζί και ο Vedder, αν και αποφάσισε να ακολουθήσει πιο ήπια στιχουργικά μονοπάτια, πιο απλά και τραγουδιστικά, έχει αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι του ως ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές-τραγουδιστές και performer της δεκαετίας του '90.

Ακολουθεί μια ελάχιστη επιλογή της γραφής του:



Hold on to the thread
The currents will shift
Guide me towards you
Know something's left
And we're all allowed to dream
Of the next time we touch...

You don't have to stray
The oceans away
Waves roll in my thoughts
Hold tight the ring...
The sea will rise...
Please stand by the shore...
I will be...
I will be...
There once more...


She don't wander in, don't wander in here, she 
She don't wander in here, don't wander in here 
The direction of the eye, so misleading 
The defection of the soul, nauseously quick 
I don't question our existence 
I just question our modern needs 
She don't wander in, don't wander in here, she 
She don't wander in here 
I will walk with my hands bound 
I will walk with my face blood 
I will walk with my shadow flag into your garden, garden of stone 
And I don't want it 

After all is done and we're still alone 
I won't be taken, yet I'll go with my hands bound 
I will walk with my face blood 
I will walk with my shadow flag into your garden, garden of stone 

I don't show, I don't share 
I don't need, yeah, what you have to give 

I will walk with my hands bound 
I will walk with my face blood 
I will walk with my shadow flag into your garden, garden 
I will walk with my hands bound 
I will walk into your garden, garden of stone 

I don't know, I don't care 
I don't need, yeah, the need to live

She scratches a letter
Into a wall made of stone
Maybe someday
Another child
Won't feel as alone as she does

It's been two years
And counting
Since they put her in this place
She's been diagnosed
By some stupid fuck
And mommy agrees
Why go home?
Why go home?
Why go home...

She seems to be stronger
But what they want her to be is weak
She could just pretend
She could join the game
She could be another clone

Why go home?

What you taught me
Put me here
Don't come visit
Mommy dear

I will light the match this mornin' 
So I won't be alone 
Watch as she lies silent 
For soon night will be gone 

Oh, I will stand arms outstretched 
Pretend I'm free to roam 
Oh, I will make my way 
Through one more day in hell 

How much difference does it make? 
How much difference does it make? 

I will hold the candle 
'Til it burns up my arm 
Oh, I'll keep takin' punches 
Until their will grows tired 

Oh, I will stare the sun down 
Until my eyes go blind 
Hey, I won't change direction 
And I won't change my mind 

How much difference does it make? 
Mmm, how much difference does it make? 
How much... 

I'll swallow poison 
Until I grow immune 
I will scream my lungs out 
'Til it fills this room 

How much difference? 
How much difference? 

I seem to recognize your face
Haunting, familiar, yet i can't seem to place it
Cannot find the candle of thought to light your name
Lifetimes are catching up with me
All these changes taking place, i wish i'd seen the place
But no one's ever taken me
Hearts and thoughts they fade, fade away... 
Hearts and thoughts they fade, fade away... 
I swear i recognize your breath
Memories like fingerprints are slowly raising
Me, you wouldn't recall, for i'm not my former
It's hard when, you're stuck upon the shelf
I changed by not changing at all, small town predicts my fate
Perhaps that's what no one wants to see
I just want to scream...hello...
My god it's been so long, never dreamed you'd return
But now here you are, and here i am
Hearts and thoughts they fade...away...
Hearts and thoughts they fade...away...
Hearts and thoughts they fade, fade away...
Hearts and thoughts they fade...




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου