Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2013

Η ματιά ενός μη αναγνώστη


- Μα, μπες στο blog να διαβάσεις!, ήταν η ατάκα.
- Μα, δεν διαβάζω ποίηση!, ήταν η άλλη ατάκα.

Να εξηγηθώ... Αγαπώ την ύπαρξη της ποίησης και τη λέξη αυτή καθαυτή, αγαπώ που υπάρχουν ανθολόγια και βιβλία, αφιερώματα και συλλογές και κυρίως άνθρωποι που κτύπησαν την πόρτα της, τους άνοιξε και μέσα στα φωτεινά ή τα σκιερά τους είδαν να ξεπηδούν τρομεροί συνδυασμοί λέξεων…εκεί αισθάνομαι δέος.

Εγώ όμως δεν διαβάζω ποίηση, γιατί εκεί που καταλαβαίνω...το χάνω! Εκεί που το πιάνω με αφήνει ή καλύτερα γλιστρά και πάει κάπου αλλού κι εγώ δεν μπορώ πια να μπω στο mood του ποιητή να δω τι εννοεί! Θα μου πεις όλη η ζωή είναι να μπαίνεις στο mood του άλλου, της ίδιας της ζωής εν τέλει  έτσι όπως κυλάει για να δεις τι εννοεί…

Έχω βρεθεί σε βραδιές ποίησης και η προσπάθεια μου ήταν τόοοοοση, ώστε η ευγένειά μου να καλύψει τη βαρεμάρα μου και η διακριτικότητά μου να κρύψει την υποβόσκουσα αγένειά μου… Δεν έφταιγε ο ποιητής, ποτέ δεν φταίει κανείς, ίσως φταίνε τα φεγγάρια που λέει και το τραγούδι, ίσως πάλι φταις εσύ! Προφανώς φταίω "εσύ", εγώ δηλαδή, γιατί αν θέλω κάτι από την ποίηση, αυτό είναι αισιοδοξία, με ή χωρίς ρίμα, χαρά, χρώματα, φρεσκάδα και εικόνες! Θέλω να «βλέπω» την ποίηση, δεν θέλω να σπαζοκεφαλιάζομαι για το ποια λέξη ταιριάζει με το ταγέρ που φοράω και αν η πρόταση είναι αρκετά δυνατή και ανεξίτηλη σαν τη μάσκαρα. Θέλω, με άλλα λόγια, να τη «βλέπω» την ποίηση και να είναι πολύχρωμη και ζωντανή.

Όμως, όσο κι αν λατρεύω τις προσωπικότητες που γράφουν ποίηση, έχω καταλάβει - από τα λίγα που έχω διαβάσει - ότι μερικές φορές η ποίησή τους δεν αντανακλά τον εαυτό τους και μέσα από τις λέξεις τους είναι σαν να μας ζητούν να γίνουμε εμείς ο εαυτός τους, μα πώς να το κάνουμε αυτό όταν δεν μπορούν να το κάνουν οι ίδιοι;

Ένα έχω πάντως να πω: δεν είμαι αιρετική της ποίησης! Ας πούμε καλύτερα ότι δεν είμαι δουλεμένη της ποίησης, ίσως γιατί σ’ αυτό η Χριστίνα με καλύπτει τόσο όταν μιλώ μαζί της για τα πάντα όλα, για μια ιδέα, μια έμπνευση, έναν ειρμό, ένα blog… και όχι μόνο. Υπερβολή; Μπορεί! Κάτι σαν την ποίηση, ας πούμε!



Λίλλιαν Μαδένα*



* Η Λίλλιαν Μαδένα είναι στέλεχος ξενοδοχειακών και τουριστικών επιχειρήσεων και ρεφλεξολόγος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου