Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2013

"Δελτίο καιρού" της Φανής Αθανασιάδου

Η Φανή Αθανασιάδου ασχολείται με την ποίηση από το 1986, όταν, έφηβη ακόμη, δημοσίευσε την πρώτη της ποιητική συλλογή «επιλογές» μετά από παρότρυνση του γνωστού δημοσιογράφου και ραδιοφωνικού παραγωγού της τότε ΕΤ2 (μετέπειτα ΝΕΤ) Αχιλλέα Χρυσοχόου. Έκτοτε δημοσίευσε άλλες δύο ποιητικές συλλογές, «φωτεινές ανταύγειες και νυχτερινοί φόβοι της μοναξιάς»(1987) και «εκ των έσω» (1996). Το «δελτίο καιρού» είναι η τέταρτη κατά σειρά συλλογή της.

Το «δελτίο καιρού» αντιμετωπίζει τον καιρό ως «προσωπικό καιρό συναισθηματικών αποχρώσεων, μετωπικών κοινωνικών-πολιτικών ρευμάτων και υπαρξιακών μεταπτώσεων. Ένα ταξίδι ζωής δηλαδή...», όπως αναφέρει το σημείωμα στο οπισθόφυλλο της έκδοσης.

Μέσα από ποιήματα σύντομα, σχεδόν ακαριαία, εξερευνεί τον καιρό ως «περιβάλλοντα χώρο και χρόνο» και σκιαγραφεί ένα άνθρωπο που θα ήθελε να ζει σε άλλες συνθήκες και σε εναλλακτικούς κόσμους γιατί η πραγματικότητα στην οποία μετέχει ούτε τον χωρά ούτε τον αφορά. Κι εκεί που χάνει την πίστη του, παραδίδεται ξανά στο όνειρο και ξαναβρίσκει την ελπίδα, παρότι γνωρίζει ότι η (κοινωνική, πολιτική και προσωπική του) πραγματικότητα είναι ουσιαστικά απροσπέλαστη.

Δυνατή εικονοπλάστης, αν και αρκετά αφηγηματική αρκετές φορές, συνθέτει έναν ποιητικό λόγο λιτό και στεγνό (απλές δομές, απλές λέξεις) που όμως καταφέρνει να κεντρίσει το ενδιαφέρον και να οδηγήσει σε πικρές συχνά συνειδητοποιήσεις, με τη συνειρμική διαδικασία να γίνεται το κυρίαρχο αλληγορικό σχήμα της συλλογής, συνδέοντας μνήμες, γεγονότα, επιθυμίες και συναισθήματα με ενδιαφέροντα τρόπο.

Ακολουθούν μερικά ποιήματα από τη συλλογή:

ΕΚΔΟΧΕΣ
Τα ταξίδια,
σαν νοερές μετουσιώσεις
με απομάκρυναν
από τις κουραστικές πορείες
των μεταπτώσεών μου
έτσι αποφάσισα να κάνω συχνά
αυτού του είδους τις διαδρομές
ήταν ανέξοδες, και το κυριότερο
με προστάτευαν επιμελώς
από τη σκοτεινή αιτία των παθών μου
κυρίως όταν αυτή έπαιζε
το ρόλο πρακτορείου
σε στιγμές τουριστικής αιχμής.

ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ 
Θέλω να βγω έξω
να περπατήσω στη βροχή,
να σταθώ κάτω από τις ομπρέλες,
να αναλογιστώ
κάτω απ’τον συννεφιασμένο ουρανό
την πρώτη φορά
που μου ‘πες σ’αγαπώ,
αν ήταν άνοιξη ή φθινόπωρο,
αν τα δένδρα ήταν γυμνά από φύλλα,
αν στεκόσουν στο απέναντι παγκάκι,
όπως και τώρα,
φορώντας τη μακριά καμπαρτίνα
και την τριμμένη ρεπούμπλικα του πατέρα.

ΑΛΦΑ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥ 
Η νύχτα είναι όμορφη,
έναστρη,
μες στη σιγαλιά άραγε μ’ ακούς;
Ο Άλφα Κενταύρου
πολιορκεί την Κασσιόπη.
οι αστερισμοί παίζουν τον έρωτα
στα μάτια των θνητών.
η γη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της,
και η Νιόβη καθρεφτίζεται
στα νερά του ποταμού Αχελώου.
Ο Μάριος ανακαλύπτει τις καμπύλες της
στη θέα της σελήνης.
Τα πυρίμαχα σκεύη
αποδεικνύουν καθημερινά τη χρησιμότητά τους
στη μαγειρική της νοικοκυράς,
ενώ τα παραμύθια
συνεχίζουν να επιμένουν στο τέλος
πως εμείς ζούμε καλύτερα από τους άλλους.

ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ 
«Δεν εξαργυρώνεται με τίποτα»
αναφώνησε το πλήθος στην Παταγονία.
οι μώλωπες εξαπλώνονται
εξ αιτίας του σκώληκα
ενός σπάνιου μικροοργανισμού.
διορατικός ως ήτο ο άρχοντας,
διέταξε τη θανάτωσή του
και μαζί με αυτήν
την εξαφάνιση
του επικίνδυνου είδους των αντιφρονούντων.

ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ
Ήταν η μόνιμη διάθεση
ενός ονείρου
τοποθετημένου με την πλάτη
στον τοίχο,
που χώριζε το χωλ
απ’ το κυρίως δωμάτιο.
έτσι τις ανέμελες μέρες
-που σπάνιζαν όλο και περισσότερο-
κρεμούσε κάδρα με πολύχρωμες ζωγραφιές
και τοπία σπάνιας ομορφιάς,
για να μπορεί να σπάει λίγο
τη μονοτονία του γκρι.

ΑΣΤΑΘΕΙΑ
Αστάθεια.
είναι τα παραλειπόμενα
μιας μέρας ή μιας ώρας
διαταραχή
στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας
νέφη στον ορίζοντα
και κάπου εκεί στο βάθος,
διακρίνεται η απειλή μιας καταιγίδας...
είναι τα μάτια σου που αποζητώ
τέτοιες στιγμές,
το βλέμμα σου να συναντήσω
με την υπόσχεση της νηνεμίας.

Χ.Λ.

4 σχόλια: