Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

En Ηedu' Anna: Η πρώτη ποιήτρια της ανθρωπότητας

Μετά την ήττα των Σουμερίων από τους Σημίτες, στα τέλη της τρίτης χιλιετίας, η πιο διαδεδομένη γλώσσα έγινε η Ακκαδική, και πάνω σε αυτή γράφτηκαν τα πρώτα σουμερικά ποιήματα, τα πρώτα ουσιαστικά ποιήματα της ανθρωπότητας, τριακόσια περίπου χρόνια πριν από το Έπος του Γκιλγκαμές.

Υπεύθυνη για μερικoύς από τους σημαντικότερους ύμνους της εποχής είναι η En Hedu' Anna (το όνομά της σημαίνει "Αρχιέρεια του στολιδιού του ουρανού"), κόρη του Σαργόνιου του Α', που έλαβε τη θέση της Αρχιέρειας του Θεού του Φεγγαριού Ναννά, την ισχυρότερη θέση έπειτα αυτήν του Βασιλέως.

Βρισκόμαστε στο 2300 π.X.

Αναμενόμενα η ποίηση της En Hedu' Anna έχει πολλά θρησκευτικά και υμνολογικά στοιχεία, αφού μιλάμε για μια απόλυτα θεοκρατική κοινωνία, όπου οι ιερείς έχουν τον πρώτο και τελευταίο λόγο σχεδόν σε όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ζωής.

Παρόλα αυτά η θέση της En Hedu' Anna είναι πολύ σημαντική και, σε συνδυασμό με την προσωπικότητά της, καταφέρνει να επεκτείνει τα νοήματα των ύμνων της, δημιουργώντας ορισμένα ποιήματα που εμπεριέχουν φιλοσοφικά, πολιτικά και κοινωνικά στοιχεία.

Σε ένα από τα ποιήματά της δηλώνει: "Είμαι η En Hedu' Anna, αγνή και απαστράπτουσα αρχιέρεια του Θεού του φεγγαριού", δείχνοντας έτσι όχι μόνο τον τίτλο της αλλά και την πάλη με την πολυσύνθετη προσωπικότητά της, που συχνά έμοιαζε την οδηγεί σε μια ανάγκη για θέωση.

Ξεπερνώντας τις σαμανικές προσευχές και επικλήσεις, που θεωρούνται εν γένει οι αρχαιότερες μορφές ποίησης, η En Hedu' Anna είναι η πρώτη ονομαστή συγγραφέας-ποιήτρια της ανθρώπινης ιστορίας, που χρησιμοποιεί το πρώτο πρόσωπο και αναγνωρίζει τον εαυτό της ως μέρος της ποιητικής διαδικασίας, και όχι ως ένας απλός μεσάζοντας μεταξύ του ανθρώπινου και του Θείου.


βιβλιογραφία "Η Οδύσσεια της Ποίησης", Νίκος Μαυράκης

Ακολουθούν μερικά δείγματα της γραφής της, σε μετάφραση Χριστίνας Λιναρδάκη.


Θρήνος προς το Πνεύμα του Πολέμου


Σαρώνεις τα πάντα στη μάχη…
Θεέ του Πολέμου, με τα θηριώδη φτερά σου
τεμαχίζεις τη γη και επιτίθεσαι
μεταμφιεσμένος σε λυσσασμένη καταιγίδα,
γρυλλίζεις σαν ηφαίστειο που βρυχάται,
ουρλιάζεις όπως ουρλιάζει μια θύελλα,
κεραυνέ, μανία, βρυχηθμέ και τύμπανο,
διώξτε τα μοχθηρά φτερά!
Τα πόδια σου είναι γεμάτα αδημονία!
Στη λύρα των βογγητών σου
ακούω την κραυγή του δυνατού σου θρήνου.
Σαν φλεγόμενο τέρας γεμίζεις το χώμα δηλητήριο.
Σαν κεραυνός βρυχάσαι πάνω από τη γη,
δέντρα και θάμνοι καταρρέουν μπροστά σου.
Είσαι αίμα που κατρακυλάει απ’ το βουνό,
πνεύμα του μίσους, της απληστίας και του θυμού,
κυρίαρχος ουρανού και γης!
Η φωτιά σου αιωρείται πάνω από τα χώματά μας,
καβάλα σε ένα θηρίο
με άκαμπτες προσταγές
αποφασίζεις τη μοίρα όλων.
Υπερνικάς θριαμβευτικά όλες μας τις τελετουργίες.
Ποιος μπορεί να εξηγήσει γιατί συνεχίζεις έτσι;

---------------------------------------------

Η αληθινή γυναίκα που διαθέτει υπερβολική σοφία,
συμβουλεύεται έναν πίνακα από λαζούρι
συμβουλεύει κάθε χώρα…
μετράει τους ουρανούς
και με τα ίδια σταθμά μετράει τη γη.

----------------------------------------------

Ινάνα και Εμπίχ (Επιλογές ύμνων)
- Στον ουρανό και στη γη βρυχάσαι σα λιοντάρι και καταστρέφεις τους ανθρώπους. Σαν τεράστιος άγριος ταύρος θριαμβεύεις σε χώρες εχθρικές. Σαν τρομακτικό λιοντάρι ειρηνεύεις τους απείθαρχους και τους ανυπότακτους με την πίκρα της χολής σου.
- Θα γεμίσω με βέλη τη φαρέτρα. Θα ...... με το σχοινί πέτρες για τη σφεντόνα. Θα γυαλίσω τη λόγχη μου. Θα ετοιμάσω το ακόντιο και την ασπίδα μου.
- Όταν νίκησα, έτρεξα προς το βουνό. Όταν νίκησα, βιάστηκα να πάω στην Εμπίχ, την οροσειρά. Έτρεξα σαν πλημμύρα που φουσκώνει και σαν χείμαρρος ξεχείλισα πάνω από το φράγμα. Επέβαλα τη νίκη μου στο βουνό. Επέβαλα τη νίκη μου στην Εμπίχ. "



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου