Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

Ξερόκλαδα - Θεοχάρης Παπαδόπουλος (αποσπάσματα)




ΓΥΜΝΙΑ

Κοιτάζεις την πόρτα.
Χτες την έντυσες με χρώμα,
σήμερα ξέβαψε η μπογιά,
φάνηκε η γύμνια,
ντράπηκε ο νους σου.
Όπου κι αν έβαλες μπογιά,
έχει ξεβάψει.
Ό,τι έντυσες με χρώμα,
είναι γυμνό.
Φύλλο συκής δεν φτάνει να κρυφτεί,
η γύμνια της ζωής σου.



Η ΣΦΑΙΡΑ

Άδειασες τ’ όπλο,
μέτρησες τις σφαίρες,
έλειπε μια,
δεν σκότωσες κανένα,
τα χέρια σου για έγκλημα δεν κάνουν.
Τη νύχτα το γεμίζεις,
την αυγή μια σφαίρα λείπει.
Είναι που κάθε βράδυ που πονάς,
πυροβολείς ξανά τον εαυτό σου.



ΞΕΡΟΚΛΑΔΑ

Πέσανε στο χώμα τα ξερόκλαδα,
τα πάτησαν
και βγάλανε κραυγή.
Στερήθηκαν για μήνες το νερό.
Μαύρο το χώμα που μεγάλωσαν.
Τώρα που πέσανε στη γη,
ψάχνουν μια σπίθα,
να πέσουν μέσα στη φωτιά,
να γίνουνε προσάναμμα,
για την καινούργια γέννα,
που θα χιμήξει σα θεριό,
τον κόσμο για ν’ αλλάξει.


ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ

Γέμισε το δωμάτιο.
Γύρω σου στοίβες με βιβλία,
πολλά τετράδια,
χιλιάδες σημειώσεις.
Όλη μέρα
γεμίζεις το δωμάτιο με πράγματα
κι ας σου φαντάζει άδειο κάθε βράδυ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου