Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

διαβάσαμε...



Κ.Κ. – Για τη σημερινή παραγωγή ποια είναι η γνώμη σου, βλέπεις να υπάρχουν πράγματα;

Ν.Β.- Βλέπω ναι, μου στέλνουν κάθε μέρα μια συλλογή. Εκείνο που βλέπω είναι ότι η υπερρεαλιστική επιρροή είναι μηδαμινή, έχει εκλείψει τελείως. Έχει επικρατήσει η επιρροή του Σεφέρη, το στυλ το μοντερνιστικό, δυστυχώς χωρίς όμως ένα Σεφέρη, οπότε υπάρχει μόνο το στυλ, στις περισσότερες συλλογές από τις οποίες λαβαίνω. Λαβαίνω μια σχεδόν κάθε μέρα από τον Γαβριηλίδη.

Κ.Κ.- Ποια είναι κατά τη γνώμη σου η αιτία που ο υπερρεαλισμός έχει χάσει την επαναστατική ρώμη του; Έπαψε να επηρεάζει τους νέους; Έχει να κάνει με τον συντηρητισμό της εποχής;

Ν.Β. – Είναι πιο δύσκολο να μάθεις να γράφεις μέσω του Εμπειρίκου ή του Εγγονόπουλου, του Γκάτσου ή του Ελύτη, παρά μέσω του Σεφέρη. Διότι ο Σεφέρης έχει μια γλώσσα που μοιάζει εύκολη, πεζολογική και αν μπορείς να γράψεις ένα ποίημα τόσο πεζολογικό, μπορεί ο καθένας να το κάνει αυτό. Αλλά έχουν άδικο διότι, στην πεζολογία ο Σεφέρης έχει  μια μουσική δικιά του και ένα ρυθμό και μια, φυσικά, προσωπικότητα, η οποία δεν υπάρχει στους άλλους που τον μιμούνται. Μιμούνται δηλαδή το στυλ του, δε λέω ότι μιμούνται κατά λέξη την ποίησή του, είναι η γλώσσα του αυτή, είναι ο μοντερνισμός αυτού του άνισου στίχου που είναι ο Σεφέρης. Δεν φταίει ο ίδιος φυσικά ο Σεφέρης γι’ αυτό ούτε θα το ενέκρινε. Έτσι συμβαίνει γιατί πάντοτε τα πράγματα πάνε από την πιο εύκολη οδό. Είναι όπως το νερό θα πάει από την πιο εύκολη κοίτη τη σκαμμένη ήδη στη γη, το ίδιο είναι και για την ποιητική γραφή.

Κ.Κ. – Ενώ ο υπερρεαλισμός είχε πολύ πιο δύσκολες φόρμες;

Ν.Β. – Πολύ πιο δύσκολες. Ο Εγγονόπουλος έχει ένα μπαρόκ στυλ. Πώς να τον μιμηθείς, πρέπει να είσαι ο ίδιος κάτι ανάλογο. Ο Εμπειρίκος έχει μια μουσικότητα η οποία είναι ιδιαίτερη. Αυτή πρέπει να τη μελετήσεις, πρέπει να την αντιληφθείς ότι υπάρχει, αυτή τη μουσικότητα την ακούει το αυτί σου. Ο Ελύτης έχει ένα δώρο γλωσσικό, συνδυασμών λεκτικών και μια προσωπικότητα ιδιαίτερη.

Κ.Κ. – Ο Γκάτσος;

Ν.Β.- Επίσης και ο Γκάτσος, με την «Αμοργό», πριν σταματήσει ο ίδιος να γράφει έτσι, παρά με λίγες εξαιρέσεις.

Κ.Κ. – Ο Χατζιδάκις έφταιγε για τους στίχους;

Ν.Β. – Δε φταίει και ο Χατζιδάκις εκατό τα εκατό, φταίει και η ανάγκη βιοπορισμού του Γκάτσου.


(Ν.Β.=Νάνος Βαλαωρίτης, Κ.Κ.=Κώστας Κρεμμύδας, συνέντευξη του πρώτου στον δεύτερο στην ύλη του περιοδικού Νέα Συντέλεια που φιλοξενείται στο περιοδικό Μανδραγόρας, τεύχος 47)


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου