Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

Το Βιβλίο των Ημερών

Σήμερα, για πρώτη φορά, το Βιβλίο της Ζωής
που είχα χρόνια στο κομοδίνο δίπλα μου
μάζεψα ό,τι κουράγιο είχα και τ' άνοιξα.
Δεν είχε σούπερμαν μέσα, δράκους, πεντάμορφες,
ιστορίες γενναιότητας και ιπποσύνης.
Είχε μονάχα παροράματα.

Έτρεξα τότε στο τυπογραφείο να προλάβω
μα σώθηκε, μου 'παν, το μελάνι της μηχανής
τυπώνοντας άχρηστα τεύχη.
Μόνο που σώθηκαν κι οι ήρωες.

Ας σβήσει λοιπόν κάποιος τούτο το λευκό χαρτί
που ρίχνει το φως του πάνω μου σαν προβολέας,
με περιπαίζει να ξαμολήσω την ψυχή μου,
να καταδυθώ –βιάσου, μου λέει – δίχως φιάλες ή σκάφανδρο
σε εικόνες ξεχασμένες,
πρόσωπα χαμένα από καιρό,
να υποδυθώ ρόλους θολούς
ανάμεσα στο σπουδαίο και το μαρτύριο
σα να 'μουνα βασίλισσα ή αγία.

Οι βασιλιάδες κι οι γενναίοι χρεοκόπησαν.
Τα σύμβολα τα ξεκρεμάσαμε όλα.
Απλοί άνθρωποι κρυμμένοι στη σιωπή
τις σελίδες ας σκεπάσουν σα χιόνι.


Χριστίνα Λιναρδάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου