Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

Έφυγε ο Μίμης Σουλιώτης


Στις 26 Νοεμβρίου, πριν από τρεις μέρες δηλαδή, έφυγε από τη ζωή ο γνωστός και αξιόλογος ποιητής, πανεπιστημιακός και συγγραφέας, Μίμης Σουλιώτης.

Όπως γράφει η Καθημερινή (φύλλο της 27/11/2012) "το πιο ιδιάζον χαρακτηριστικό της ποίησής του, από τις πρώτες ακόμα εκδόσεις του ως την τελευταία είναι η οξύτατη παρωδία προσώπων, ηθών και φαινομένων της σύγχρονης ελληνικής δημόσιας ζωής, προπάντων του πανεπιστημιακού χώρου αλλά και του κύκλου των λογοτεχνών και των διανοουμένων. Η ειρωνική και παιγνιώδης οπτική του είναι εμφανής και σε πολλά από τα σχόλια και μελετήματά του".

Η τελευταία του ποιητική συλλογή, Κύπρον ιν ντηντ (Μεταίχμιο, 2011) είναι μία από τις υποψήφιες για το κρατικό βραβείο ποίησης 2012. Αντιγράφουμε από αυτήν ένα χαρακτηριστικό ποίημα που αντανακλά και το στίγμα του blog:

Ανθολογία κυπριακής ποίησης

Έπηξα από «θάμπη», «χρυσομέλισσες», «πανέμνοστους»,
γάνιασα από «ανθόκρημνα»,
από ανούσιες επιδαψιλεύσεις που ενοχλούν το συναίσθημα
και το στουπώνουν, ενώ το μόνο σύγχρονο που έχει η Ανθολογία
είναι οι χρονολογίες γέννησης των ανθολογουμένων:
ανιαροί λεξιθήρες, τζάμπα το ξάκριζα,
ελάχιστα δεν είναι για τον Καιάδα.
- Θεούλη μου, όταν θα έχω πεθάνει κι εγώ όπως τόσοι,
ας μην ακούγονται τόσο μπόσικα και βαρετά τα δικά μου,
όχι όλα τουλάχιστον, κι όχι πληκτικά,
κάμε ν’ ακούγονται σαν εξωποιητικά μα ενδιαφέροντα –
φώτισέ με, Θεούλη, κι αν μου μέλλεται να το πάθω
κάλλιο να κόψω το συνήθειο από σήμερα.

Είναι βέβαιο ότι ποτέ δεν ακούγονταν "μπόσικα και βαρετά" τα ποιήματά του, ούτε όταν ζούσε, ούτε τώρα…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου